Czas Adwentu

Niedzielą 2 grudnia br. rozpoczynamy adwent, czas radosnego oczekiwania na przyjście Zbawiciela...

Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
- czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);

- czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.

Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest ciągłe czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.

Czuwając w czasie adwentu pragniemy przygotować się do spotkania z nadchodzącym Panem zarówno w dniu paruzji (powtórnego przyjścia w Dniu Ostatecznym), jak również w wigilijną noc, kiedy usłyszymy wezwanie, by Nowonarodzonego zanieść światu...

  12-11-30-adw

 Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, †
nie skorzystał ze sposobności, *
aby na równi być z Bogiem.
Lecz ogołocił samego siebie †
przyjąwszy postać sługi *
i stał się podobnym do ludzi.
A w tym, co zewnętrzne, uznany tylko za człowieka, *
uniżył samego siebie,
Gdy stał się posłusznym aż do śmierci, *
i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg wywyższył Go ponad wszystko *
i darował Mu imię ponad wszelkie imię,
Aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano *
istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych.
I aby wszelki język wyznał, *
że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.
św. Paweł (Flp 2,6-11)
 
Uroczystość Chrystusa Króla

Ostatnia niedziela roku liturgicznego przeżywana jest w Kościele jako Uroczystość  Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Jezus ma być Królem nie tylko malowanym na obrazach i sławionym w pieśniach - winien być Panem naszych serc.

Ilustracją królującego Chrystusa jest XV-wieczny drzeworyt autorstwa Albrechta Dürera, który obrazuje uwielbienie Chrystusa - Baranka Bożego i pełną chwały pieśń Wybranych.

 12-11-24-kr

 
Ujrzałem:
A oto Baranek stojący na górze Syjon,
a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mające imię Jego
i imię Jego Ojca wypisane na czołach.
I usłyszałem głos z nieba, jakby głos mnogich wód
i jakby głos wielkiego gromu.
A głos, który usłyszałem, brzmiał tak, jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy.
I śpiewają jakby pieśń nowa przed tronem i przed czterema istotami żyjącymi i przed Starcami."
(Ap 14,1-3)
 
Potem ujrzałem:
a oto wielki tłum,
którego nikt nie mógł policzyć,
z każdego narodu i wszystkich pokoleń,
ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem.
Odziani są w białe szaty,
a w ręku ich palmy.
I głosem donośnym tak wołają:
<Zbawienie w Bogu naszym, Zasiadającym na tornie i w Baranku.>
A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców
i czterech Istot żyjących i na oblicza swe padli przed tronem
i pokłon oddali Bogu mówiąc:
<Amen. Błogosławieństwo i chwała i madrość i dziękczynienie 
i cześć i moc i potęga Bogu naszemu na wieki wieków! Amen.>
(Ap 7,9-12)
 
<< Początek < Poprzednia 11 12 13 14 15 16 Następna > Ostatnie >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL